خلوت آرام من

اینجا تنها جاییست که آرام هستم.یادداشت های خصوصی رویارویی خودم است با خودم و نیمه تاریک وجودم

 در زندگی حتما یک "پناهگاه" 
داشته باشید...
جایی که دورتان کند از همه ی مشغله ها  و روزمرگی ها و حتی سرو صدای ساختمان سازی های مکرر لعنتیِ کنار خانه تان
فرقی نمیکند این سنگر تنهایی تان 
یک صندلیِ فلزی در پارکِ نزدیک خانه تان باشد یا  کافه ای چوبی و یا حتی تختِ خواب اتاقتان‌‌.
اما حتما جایی را داشته باشید برای خاطره ساختن های یک نفره ای که کسی جرات خراب کردنش را نداشته باشد
که ترسِ از رفتن و از دست دادن هیچکس مانع ورودتان به آنجا نشود
دست خودتان را بگیرید و به "پناهگاهتان" ببرید 
مرور کنید خاطراتتان را
مسئولیت اشتباهاتتان را گردن بگیرید
آنوقت خودِ خالی از فکر و خیالتان را برگردانید 
به خودتان
به خودتان
"به خودتان"...
کافه " ای تی اف "منتظرم باش
...
نوشته شده در ۱۳٩٦/۱/۳٠ساعت ۱:٤٥ ‎ق.ظ توسط لیلا نظرات () |

Design By : nightSelect.com