خلوت آرام من

اینجا تنها جاییست که آرام هستم.یادداشت های خصوصی رویارویی خودم است با خودم و نیمه تاریک وجودم

ما آدمها زمان تولد همگی خودشیفته به دنیا می آییم. حتی علاقه ما به مادر از خودشیفتگی و نیازمان به او نشات میگیرد. ولی به یه سنی که میرسیم علاقه به دیگری پیدا میکنیم عشق زمینی. عشق زمینی برای این است که مارا از خودشیفتگی بیرون بیاورد . معمولا عشق های زمینی یک طرف دیگری را رها می کند افراد کمی هستند که بعد از ترک شدن عشق را در وجود خود حفظ میکنند . هنگامی که در وجودشان جایی خالی شده و از خودشیفتگی خبری هم نیست حال خدا به ملاقاتشان می آید. 

ولی اکثریت ما وقتی ترک شدیم با فرد دیگری جایگزین می کنیم.هنوز خودشیفته ایم نمی تونیم قبول کنیم دوستمون نداشته. تا اینکه یکروز تصمیم میگیریم عشقمان را تثبیت کنیم. بله ازدواج . ولی ازدواج مانند این می ماند که بخواهیم یک موج سرزنده دریا را منجمد کنیم بگذاریم جایی نگاهش کنیم  لذت ببریم. وقتی به موج یخ زده نگاه کنیم دیگر موج نیست یک تکه یخ است. ازدواج هم همینگونه هست. تثبیت عشق به هیچ طریقی ممکن نیست عشق وحشی است فقط به دیدار آدمهای سرزنده و کسانیکه خواهان تغییر هستند میرود . خدا هم همینگونه به سراغ ما می آید فقط به سراغ کسی می آید که دنیا را با تمام تغییراتش می پذیرند.

ما هیچکدام متعلق به کسی نیستیم که با ازدواج بخواهیم آنرا تثبیت کنیم هیچکسی ملک ما نیست ما هم مملوک کسی نیستیم ما همگی معشوق خداییم.

برای جلب توجه کردن برای خدا باید به همه موجودات او عشق بورزیم.

نوشته شده در ۱۳٩٦/۱/٢۸ساعت ٥:٥۳ ‎ب.ظ توسط لیلا نظرات () |

Design By : nightSelect.com